بازم سلام
این اولین غزل منه
نمیدونم چی شد ولی خد به خود اینجوری شد
راستش خدا خیلی دوستم داشت که اولین غزلم راجعبه اقا (امام زمان (عج) )از آب دراومد
می دونم که شاید از نظر تکنیکی ایرادهای زیادی داشته باشه ولی ..
تقدیم به او
سلام ای آخرین معشوق هستی
ز دست ما بَدان ناگه تو رستی
تویی محبوب دل. عمرم.عزیزم
بدان تنها کسم تنها تو هستی
تو را میجویمت در هر کجا من
ولی یابم تو را آخر ز مستی
بدنبالت هزاران سر سپرده
تو ای تنها کسم تنها نشستی؟
بدنبالت بروی آسمانم
عزیز دل چرا اینجا نشستی
تمام ظالمان دل را چو سنگند
دلت چون شیشه شد راحت شکستی
منی کو مرده بود ازبهر عشقت
همی بر پای خود محکم تو بستی
دلم را با وصال از غم رها کن
شکستی تو زمان.وصلم گسستی
به هر کس میرسم بت میپرستد
بدان تنها تو یارم!حق پرستی
به وقت نیمه شب.هر جمعه گویم
که قسمت! کاسه ی صبرم شکستی
بدستت ای فلک پیغام یارم
رسیده از ازل دستی به دستی
به امید فرج او
////////////////////////////////////////////////////////////////
خوشحال میشم نظراتتون رو راجعبه مطالب قبلی هم ببینم
////////////////////////////////////////////////////////////////
بی وفایی دیدنم عادت شده
در شب عاشق شدن خوابیدنم عادت شده
این نام شعر بعدی منه
من خودم منتظرم که کامل بشه
(که احتمالآ اینم غزل باشه)
+ نوشته شده توسط محمد خوشبختیان در دوشنبه هشتم مرداد 1386 و ساعت
23:17 |